ไร้เรี่ยวแรง

...ทันทีที่ได้ยินคำพูดจากเสียงที่ปลายสายที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากประเทศอียิปต์ของกวาง    คุณนายก็รู้สึกไร้เรี่ยวแรงอีกครั้งค่ะ  ใจความที่เพื่อนพูดมีความหมายประมาณว่า  ทางสายการบินอาจไม่มีนโยบายรับลูกเรือชาวไทยในกลุ่มภาษาญี่ปุ่น 

มือที่จับผิวหน้าอยู่ทำไมมันถึงรู้สึกว่าหน้าช่างเย็น   หรือว่ามือคุณนายชาไร้ซึ่งความรู้สึก   ตัวชาเหมือนจะยืนอยู่ไม่ไหว   ลึกๆ ในใจที่สงบนิ่งกลับเหมือนมีสิ่งกรีดแทงใจบางอย่าง  พื้นที่บริเวณทางด้านซ้ายของร่างกายซึ่งเป็นตำแหน่งที่เป็นหัวใจ   รู้สึกหวิวโหวง  ว่างเปล่า  ดวงตาเริ่มเหม่อลอย  และจิตใจโหยหาใครสักคนเพื่อปลอบโยน

ถึงแม้ข่าวนี้จะยังไม่รู้ว่าจริงแท้ประการใด  เพราะเป็นเพียงแค่คำบอกเล่าจากปากของเพื่อน   ทางสายการบินยังไม่ได้ออกมายืนยันใดใด เป็นการแน่ชัด  เพราะกลุ่มลูกเรืองที่กลับมาเมื่อวานนี้เป็นเพียงบางส่วนของลูกเรือที่ไปทั้งหมดเท่านั้น   อีกส่วนยังติดค้างกับการฝึกหัดในบางอย่าง   ที่ต้องทำการเทรนให้ครบจึงจะสามารถเดินทางกลับมาหมดได้  ซึ่งก็คาดว่าคงอีกประมาณ  10 วัน   10 วันที่นับถอยหลังนับจากวันที่  คือวันที่จะประกาศชะตาชีวิต  ว่าจะถูกกำหนดให้เดินในทางใด...

แล้วจะให้คุณนายบอกเพื่อนที่แสนดีและน่ารักของคุณนายได้อย่างไร  แอ้และเจี๊ยบผู้เฝ้ารอ  ก็ยังคงเฝ้าโทรมาถาม  สองคนนี้น่ารักเหลือใจ   ถ้าข่าวที่ว่ามานี้เป็นจริง   คุณนายจะบอกเพื่อนคุณนายยังงัย...

**********

...ไดอารี่วันนี้จะถูกบันทึกเรื่องราวของเพื่อนอีก 2 คน   หนึ่งสาวแรกได้สวมเครื่องแบบของสายการบินญี่ปุ่นไปเรียบร้อยแล้ว   ตอนนี้น้องคนหนึ่งที่คอยเฝ้าดูตั้งแต่เริ่มต้น  ประสบความสำเร็จในเส้นทางความฝันของตัวเองแล้วค่ะ  

ผู้หญิงคนกลางในชุดของสายการบิน  JALways  ชื่อน้องกาพย์ค่ะ   น้องกาพย์เป็นเพื่อนกลุ่มแรกๆ  ที่รู้จักใน  TCC   และเรายังติดต่อกันมายาวนาน  ให้กำลังใจกันและกัน  ในวันที่ใครคนหนึ่งต่างยังไม่ประสบความสำเร็จ  จน ณ ทุกวันนี้น้องกาพย์ประสบความสำเร็จไปแล้ว  เราก็ยังคงรักให้กำลังใจกัน  และมีความปรารถนาดีให้กันอยู่ค่ะ

**********

...มาถึงอีกหนึ่งสาวซึ่งไม่รู้จะขอบคุณอย่างไรดี   อยากขอบคุณสำหรับการที่ให้คุณนายได้เป็นคนสำคัญในชีวิต   เธอชื่อคุณป้อมค่ะ  เรารู้จักกันโดยผ่าน TCC  และเราไม่ค่อยได้พูดคุยกัน  และแทบจะไม่รู้จักตัวตนกันเลยด้วยซ้ำไป   แต่คุณป้อมผู้นี้คือคนที่ค่อยรายงานความเคลื่อนไหวทุกอย่างในชีวิตเธอเกี่ยวกับทุกอย่างที่เธอสมัครแอร์   ไม่ว่าจะสมัครสายการบินอะไร  อยู่ในขั้นตอนไหน   เธอจะรายงานความเคลื่อนไหวของเธอทุกอย่างแก่คุณนายทุกครั้ง   ไม่ว่าจะเป็นทาง  SMS  หรือ  PM โดยผ่านเว็บ  Thaicabincrew

แล้ววันหนึ่งที่เธอประสบความสำเร็จกับความฝัน   คุณนายก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่เธอคิดถึง   และยังคงส่งข้อความมาบอกเสมอ   ทุกครั้งที่ได้รับข้อความทำให้คุณนายสัมผัสได้ว่าเราผูกพันกันด้วยใจ   คำว่าเพื่อนอาจไม่ต้องมีคำพูดหรือคำกล่าวใดใดที่มากมาย   มิตรภาพเกิดได้ในทุกหนแห่ง   ทำให้อยากบอกเพื่อนๆ  ทุกคนเหลือเกินว่า...

ยินดีที่รู้จักกัน

คุณนายน้ำหนาว

16 กพ 2549  เวลา 11.15 น.

ปล.  รูปข้างบนไปถ่ายมาในวัน  Valentine  ตั้งใจจะเอาลงไดอารี่ในวันแห่งความรักค่ะ แต่ว่าไม่ทันเลยเอามาลงในวันนี้